Zo, weer een tekening af.
Ik weet nog niet precies wat ik hiervan moet vinden , dat komt waarschijnlijk ook omdat ik echt niet van Dahlia’s hou.
55 jaar geleden, als wij op bezoek gingen bij een oud-tante, dan was hij ook altijd het “ verplichte” rondje door de tuin. En neem van mij aan dat was een grote tuin.
Achter het huis was een grote moestuin met worteltjes, doperwten en nog veel meer groente. Een boomgaard met appel, peren en pruimenbomen, en voor het huis de bloementuin.
En mijn tante hield van Dahlia’s . Ze had dus ook veel Dahlia’s in alle kleurensoorten en vormen. En natuurlijk moest elke Dahlia soort uitgebreid bekeken worden.
Mijn moeder en mijn tante wisten bij elke Dahlia wel een herinnering op te halen, en als ze geen herinneringen hadden, dan was er wel wat anders te bespreken.
Voor mij was het alsof er geen eind aan kwam, de Dahlia’s, de gesprekken, en het wachten totdat ze uitgesproken waren. Ik ben namelijk nog van de generatie die zich stil moest houden als de grote mensen aan het praten waren. En wat duurde de tijd lang tijdens het bekijken van die Dahlia’s…….
Ik heb nu, 55 jaar later, nog altijd een hekel aan die Dahlia’s.
Ik kan dus ook niet zien of deze tekening “mooi” is. Het is een Dahlia, en dat is alles wat ik ervan kan zeggen…
